เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 268 ภายหลัง
ในเรือนรับรองอาคันตุกะ เนื่องจากเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง หลิงเทียนอี้จึงนำกระบี่เหินส่งสารออกมา แล้วแจ้งเรื่องของสวี่หลิงเวยและเรื่องอาณาจักรเซวียนหยวนให้แก่เจินจวินซิงมู่ผู้เป็นอาจารย์และท่านเจ้าอาวาสเจินจวินรับทราบ
ส่วนเจียงจิ่นเฉิงได้ดำเนินการแจ้งให้บิดาของเขาซึ่งเป็นเจ้าตระกูลเจียงนามว่าเจียงเจิ้นหัวรับทราบ
สำหรับเรื่องนี้ ตระกูลเจียงและนิกายดาราเหนือจะส่งผู้บำเพ็ญระดับสูงหลายคนมาที่นี่ รอจนกว่าผู้บำเพ็ญระดับสูงจะปรึกษาหารือจนได้ข้อสรุป พวกเขาถึงจะสามารถออกจากอาณาจักรเซวียนหยวนได้ นี่ถือเป็นการคุ้มครองจากทางอาณาจักรเซวียนหยวน และยังเป็นอีกรูปแบบหนึ่งของการเฝ้าติดตาม
ในที่สุดก็ได้อยู่เพียงลำพัง ในที่สุดก็ไม่ต้องถูกผู้อื่นกักขังเหนี่ยวรั้งอีกต่อไป
ภายในข่ายกลอาคม เจียงจิ่นเฉิงหวนนึกถึงวังวนสีดำที่ปรากฏขึ้นฉับพลันและหายไปอย่างรวดเร็วนั้น หลิงเวยไปอยู่ที่ใด? นางยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?
เจียงจิ่นเฉิงนึกโกรธตัวเองที่ไม่แข็งแกร่งพอ เขาอยากจะทุ่มเทชีวิตเพื่อรั้งนางไว้ ทว่าแม้แต่โอกาสได้เอาชีวิตเข้าแลกก็ยังไม่มีมาให้
“หลิงเวย!”
ห้วงความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอย่างลึกซึ้งโอบล้อมเจียงจิ่นเฉิง ภาพเหตุการณ์ฉากแล้วฉากเล่าก่อนที่สวี่หลิงเวยจะหายตัวไปได้ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเขา