0267

⬢⬢⬢

ตอนที่ 267 ส่งเจ้าจากไป

สวี่หลิงเวยเอ่ยกับเซียวเหลาซานและเซียวผู้เจ็ดว่า “หวังว่าพวกเจ้าจะรักษาคำพูด เรื่องความแค้นระหว่างเราไม่เกี่ยวกับผู้อื่น”

“วางใจเถิด!”

นางหันไปมองข้างกาย เจียงจิ่นเฉิงผู้ที่ต้องการเผชิญหน้ากับศัตรูไปพร้อมกับนาง

เหงื่อซึมตามใบหน้าของเจียงจิ่นเฉิง เขาอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างที่สุด สวี่หลิงเวยยิ้มพลางกล่าว “ขอบคุณท่าน เจินเหรินเจียง ดีใจนักที่ได้รู้จักท่าน”

เจียงจิ่นเฉิงอยากตอบกลับ ทว่าทำได้เพียงอ้าปากอย่างยากลำบาก จากร่างกายและใบหน้าที่สั่นไหวเล็กน้อยนั้นเห็นได้ชัดว่า การต้านทานการควบคุมด้วยจิตเทวะของเจินจวินระดับก่อกำเนิดวิญญาณได้ดึงพลังทั้งหมดของเขาไปจนสิ้น

ดวงตาของเขาแดงก่ำอย่างรวดเร็ว หยาดเหงื่อจากใบหน้าหยดลงในตา เขาเฝ้ามองหลิงเวยโดยไม่กะพริบตาแม้แต่น้อย

ริมฝีปากสั่นไหวเล็กน้อยคล้ายกับใช้กำลังทั้งหมดที่มี เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าไร้เรี่ยวแรงและสิ้นหวัง “หลิงเวย ข้าใกล้จะรั้งเจ้าไว้ไม่อยู่แล้ว”

ดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดของเจียงจิ่นเฉิงเปี่ยมด้วยความเจ็บปวดในแววตาที่ไม่อาจแยกออกว่าเป็นเหงื่อหรือน้ำตา ทำให้สวี่หลิงเวยที่จ้องมองดวงตาคู่นั้นรู้สึกหม่นหมองในใจอย่างบอกไม่ถูก