เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 259 พังพินาศแล้ว
ปราณทมิฬรวมตัวกัน ก่อเกิดเป็นคุกปราณทมิฬขึ้นรอบเงามายาเจดีย์หลิงหลง ภายในคุกนั้น ปราณกระบี่ถาโถมเข้าโจมตีเงามายาเจดีย์หลิงหลงครั้งแล้วครั้งเล่า
สิ่งที่เซียวเหลาซานซึ่งอยู่นอกคุกเห็นนั้น เพียงแค่ไม่กี่ลมหายใจ คุกปราณทมิฬก็สลายหายไปจนหมดสิ้น ราวกับถูกเงามายาเจดีย์อันแปลกประหลาดนั่นดูดกลืนเข้าไปทั้งหมด
สวี่หลิงเวยมองศิลาวิญญาณระดับสูงในมือที่กลายเป็นผุยผงครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความรู้สึกเจ็บปวดใจแทบขาด นางสงสัยอย่างหนักว่าเจดีย์หลิงหลงกำลังสูบกลืนปราณทั้งสองด้านอยู่แน่ ๆ
ทว่าถึงแม้เจดีย์จะดูดกลืนไปมากที่สุด แต่นางก็ไม่มีทางเลือก ใครใช้ให้ความสามารถของมันยิ่งใหญ่ขนาดนี้ล่ะ!
“เจินสุ่ย ช่วยบอกเจดีย์หลิงหลงทีว่าไม่ต้องยับยั้งชั่งใจ มีปราณภายนอกเท่าไหร่มันสามารถดูดกลืนได้ทั้งหมด ไม่ต้องกังวลแม้แต่น้อยว่ามันจะเปิดเผยตัวหรือไม่”
นางหายตัวไปต่อหน้าเซียวเหลาซาน เงามายาเจดีย์หลิงหลงปรากฏออกมาแล้ว ในเมื่อเปิดเผยตัวแล้ว ปราณภายในค่ายกลสังเวยดวงจิตก็ไม่ต้องเกรงใจ ดูดกลืนให้เต็มที่ไปเลย! อย่าได้แต่จ้องมองศิลาวิญญาณระดับสูงที่มีอยู่ไม่กี่ก้อนในแหวนเก็บของนางเลย!
อย่ามัวแต่จ้องมองศิลาวิญญาณระดับสูงจำนวนน้อยนิดในแหวนเก็บของของนางเลย!
“รับทราบ!”