0216

⬢⬢⬢

ตอนที่ 216 เล่ห์เหลี่ยมพิกล

สวี่หลิงเวยใช้ ‘ควบคุมวัตถุด้วยจิตเทวะ’ ส่งโอสถให้เฝิงอวี่พลางกล่าวว่า “ดูเหมือนเจ้าจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ ไม่มีปัญหาอะไรใหญ่โต ขวดนี้คือโอสถงดอาหาร กินหนึ่งเม็ดไม่ต้องกินข้าวไปได้สามวัน ส่วนขวดนี้คือโอสถรวมปราณ เจ้าเก็บเอาไว้ทั้งหมดเถิด”

เฝิงอวี่ไม่กล้ารับ สวี่หลิงเวยไม่ได้สนใจนาง ทิ้งโอสถเอาไว้แล้วเหินกระบี่จากไป

จนกระทั่งสวี่หลิงเวยเหินกระบี่จากไปแล้ว เฝิงอวี่จึงทำความเคารพอย่างนอบน้อมต่อแผ่นหลังของสวี่หลิงเวยที่กำลังจากไปพลางกล่าวว่า “ขอบพระคุณท่านอาจารย์อาที่ประทานโอสถเจ้าค่ะ”

สวี่หลิงเวยตรวจดูศิษย์อีกหลายคน ศิษย์ส่วนใหญ่ที่ร่างกายค่อนข้างแข็งแรงมีอาการดีขึ้นเล็กน้อย ส่วนศิษย์ที่ร่างกายอ่อนแออาการค่อนข้างแย่กว่า

ภายในตระกูลเฝิงที่หอจันทราเงิน สวี่หลิงเวยเห็นเฝิงเหยากำลังปรุงอาหารโอสถให้ท่านแม่ของนางอยู่

สวี่หลิงเวยผู้ซึ่งแทบไม่เคยรบกวนเวลาทำอาหารของเฝิงเหยา ส่งกระแสเสียงไปหาว่า “เหยาเหยา โรงอาหารของหอจันทราเงินดูเหมือนจะมีปัญหา เจ้าจะร่วมตรวจสอบไปกับข้าตอนนี้ หรือจะยกเรื่องนี้ให้ข้าจัดการ”

สีหน้าของเฝิงเหยาเปลี่ยนไป มือสั่นโดยไม่สามารถควบคุมได้ วัตถุดิบในมือร่วงหล่น สวี่หลิงเวยจึงใช้ ‘ควบคุมวัตถุด้วยจิตเทวะ’ ให้วัตถุดิบที่ร่วงลงมาลอยค้างอยู่กลางอากาศ

นางหันกลับมามองสวี่หลิงเวยด้วยความหวาดกลัวพลางส่งกระแสเสียงด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือว่า “ร้ายแรงไหม? เราไปตรวจสอบด้วยกันเถอะ นี่คือบ้านของข้านะ! ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าใครเป็นคนทำ”