0215

⬢⬢⬢

ตอนที่ 215 หอจันทราเงิน

“เหยาเหยา ต้องพาพวกมันไปด้วยจริงๆ รึ?” บนเรือเหิน สวี่หลิงเวยมองดูหุ่นเชิดไม้ไผ่จำลองขนาดเล็กสองตัวที่ดูไร้ชีวิตชีวาที่เอวของเฟิงเหยาพลางถามขึ้น

เฟิงเหยาทำหน้าจนปัญญาพลางชี้ไปที่เจ้าตัวแสบและเจ้าตัวทำลายพลางตอบว่า “ไม่ใช่ฉันอยากพาพวกมันไปนะ แต่พวกมันยืนกรานจะตามฉันมาเอง”

คาดว่าคงเพราะอยากออกจากสำนักมาเปิดหูเปิดตา หรือไม่ก็อาจเพื่อต้องการปกป้องเฟิงเหยา

สวี่หลิงเวยเคยแนะนำเป็นนัยให้เฟิงเหยาเปลี่ยนชื่อให้พวกมัน และควรให้ความเคารพพวกมันมากกว่านี้ แต่เฟิงเหยากลับไม่เข้าใจความหมาย

ช่างประจวบเหมาะนัก เมื่อนางคิดจะบอกเฟิงเหยาอีกครั้งว่าหุ่นเชิดทั้งสองอาจเป็นถึงเซิ่งจวิน แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากก็ได้รับ ‘แรงกดดันจิตเทวะ’ อันมหาศาล นางจึงถูกตักเตือน

ตั้งแต่นั้นมา นางก็ไม่สามารถใบ้ถึงฐานะที่แท้จริงของพวกมันให้เฟิงเหยารู้ได้อีก

หุ่นเชิดทั้งสองอย่างเจ้าตัวแสบและเจ้าตัวทำลายก็คุ้นเคยกับนางดีแล้ว ปกติจะล้อเล่นกันบ้างพวกมันก็ไม่สนใจ แต่เมื่อใดที่อาหารที่เฟิงเหยาทำพลาดไปนิดเดียว ปฏิกิริยาตอบสนองของพวกมันจะรวดเร็วกว่า ‘อวี้หวยเจินจวิน’ เสียอีก

เมื่อตกลงกันไว้ว่าเมื่อถึง ‘ขั้นสร้างรากฐานชั้นสาม’ จะออกไปฝึกฝนวิชาด้วยกัน และเนื่องจากกำหนดเวลาสามปีที่สัญญากับเซียวโม่อวี้ยังมาไม่ถึง นางกับเฟิงเหยาจึงตั้งใจจะไปเยี่ยมตระกูลเฟิงของเฟิงเหยาเสียก่อน