0186

⬢⬢⬢

ตอนที่ 186 หวนคืนนิกาย

นี่เป็นครั้งแรกนับจากหลายวันที่ผ่านมาที่หลินอี้เฉินเอ่ยชื่อของเว่ยจื่อชิงออกมา เขาไม่ได้ให้ท้ายนางเหมือนตอนอยู่ในเจดีย์หลิงหลงอีกต่อไป ถึงขั้นไม่เรียกชื่อ ‘จื่อชิง’ แต่เปลี่ยนไปเรียก ‘ศิษย์หลานเว่ย’ แทน

สวี่หลิงเวยเชื่อว่าเว่ยจื่อชิงจะสามารถรอดชีวิตจากเงื้อมมือของอสูรเผิงปีกดำขั้น 12 ได้ แต่นึกไม่ถึงว่าคนทั้งสองจะยอมเสี่ยงชีวิตขนาดนี้เพื่อตามหาตัวนาง เผลอๆ อาจถึงขั้นเอาชีวิตเข้าแลก ทั้งหมดนี้ก็เพียงเพื่อชดใช้เหตุและผลที่ติดค้างกันไว้

สวี่หลิงเวยคารวะอย่างนอบน้อม “รบกวนอาจารย์อาหลิงและอาจารย์อาหลินแล้ว หากทั้งสองท่านมีสิ่งใดต้องการให้ผู้น้อยกระทำ ผู้น้อยจะไม่มีวันปฏิเสธแน่นอนเจ้าค่ะ”

หลินอี้เฉินไม่พูดอ้อมค้อมเพื่อป้องกันไม่ให้สวี่หลิงเวยเกิดมารในใจขึ้นมาอีก “ไม่ต้องพูดถึงเรื่องของเจ้ากับพี่เทียนอี้ แค่เรื่องของเรา เจ้าเป็นลูกจ้างของสมาคมการค้าเป่ยเฉินเรา และที่ข้าตามพี่เทียนอี้มาหาเจ้าก็เพราะเรื่องของสมาคมเช่นกัน ดังนั้นเจ้าต้องทำงานเป็นลูกจ้างให้สมาคมเป่ยเฉินอีกสักสองสามปี จะเป็นลูกจ้างชั่วคราวก็ได้”

“ผู้น้อยจะพยายามทำให้เต็มที่เจ้าค่ะ”

สวี่หลิงเวยหยิบยันต์ส่งเสียงของเว่ยจื่อชิงออกมาพยายามส่งข้อความถึงนาง แต่กลับส่งไม่สำเร็จ เว่ยจื่อชิงไม่ได้อยู่ในระยะสัญญาณของยันต์ส่งเสียง

ภาพมายาปรากฏขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ได้รุนแรงเหมือนครั้งก่อน นางสามารถควบคุมตนเองได้