เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 173 ความกระตือรือร้นที่มากเกินไป
ไม่รอให้สวี่หลิงเวยปฏิเสธ หนานกงหย่งก็ประสานมือคำนับผู้ฝึกตนตระกูลหนานกงคนอื่น “พี่น้องทุกท่าน ข้าขอตัวก่อน ข้าจะไปแลกเปลี่ยนวิชาหลอมกายากับสหายสวี่สักหน่อย แล้วจะกลับตระกูลหนานกงด้วยตนเอง”
“ฮ่าๆๆ! น้องสิบสี่ พยายามเข้า!” ผู้บำเพ็ญแก่นทองคำของตระกูลหนานกงผู้หนึ่งที่ถือพัดพับท่าทางสง่างามตอบกลับ
“ฮ่าๆๆ!” ผู้ฝึกตนคนอื่นๆ พากันหัวเราะร่าขานรับ
สวี่หลิงเวยคาดเดาความหมายที่แท้จริงของอีกฝ่ายไม่ออก แม้อยากจะปฏิเสธ แต่คำพูดของหนานกงหย่งกล่าวไปถึงขนาดนี้ แถมยังเอ่ยปากเชิญด้วยตนเอง หากนางปฏิเสธ หนานกงหย่งและคณะผู้ฝึกตนตระกูลหนานกงเกรงว่าจะรู้สึกเสียหน้า
ในเมื่อไม่มีความมั่นใจและเบื้องหลังที่จะปฏิเสธ สวี่หลิงเวยจึงไม่กล้าขัดขืน ในเมื่อตลาดผู้บำเพ็ญสำนักเทียนเซวียนมีความปลอดภัย นางจึงทำได้เพียงแสร้งแสดงท่าทีดีใจแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อท่านยืนยันเช่นนี้ ข้าก็ไม่กล้าปฏิเสธ ขอบคุณเจินเหรินหนานกงมากเจ้าค่ะ”
ณ ลานฝึกยุทธ์ของตลาดผู้บำเพ็ญสำนักเทียนเซวียน หนานกงหย่งใช้บัตรวีไอพีของเขาเปิดสนามฝึกซ้อมส่วนตัวขึ้นมาแห่งหนึ่ง
ผู้ต้อนรับพวกเขาล้วนเป็นผู้บำเพ็ญแก่นทองคำ สวี่หลิงเวยต้องการจ่ายศิลาวิญญาณด้วยตนเอง แต่ตั้งแต่เดินเข้ามาจนถึงตอนรูดบัตรวีไอพี นางไม่มีช่องว่างให้เอ่ยปากเลย ทำได้เพียงกัดฟันเดินเข้าสนามฝึกซ้อมไปพร้อมกับหนานกงหย่ง
สถานที่หรูหราเช่นนี้ สวี่หลิงเวยเดินเข้ามาแล้วกลับรู้สึกทำตัวไม่ถูก