เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 172 เศษเสี้ยว
ของที่ได้จากกล่องใบแรกไม่อาจกล่าวได้ว่าดีนัก แต่ก็ไม่อาจกล่าวได้ว่าแย่ ผู้บำเพ็ญระดับแก่นทองคำและระดับก่อกำเนิดคงไม่ชายตามอง ตระกูลที่มีการสืบทอดมายาวนานหลายแห่งย่อมมีการปรับปรุงคาถาอาคมมากมายและล้วนมีวิชาสืบทอดเป็นของตนเอง
“เจินสุ่ย แผ่นหยกบันทึกนี้คือเคล็ดหลบวารี”
“ดีจัง ต่อไปนายท่านก็สามารถไปช่วยข้าตามหาสมบัติปราณธาตุน้ำในแม่น้ำ ทะเลสาบ และมหาสมุทรได้แล้ว”
สวี่หลิงเวยชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะยิ้มพลางกล่าวว่า “เจินสุ่ยพูดได้ถูกต้องนัก!”
ที่แท้ประโยชน์ของการได้รับเคล็ดหลบวารีมาก็เพื่อช่วยเจินสุ่ยตามหาสมบัติปราณธาตุน้ำ หากไม่ใช่เพราะเจินสุ่ยไร้เดียงสาน่ารักไม่มีจิตคิดร้ายใดๆ แล้วล่ะก็ ประโยชน์ของแผ่นหยกเช่นนี้ทำให้นางเผลอคิดไปว่าเสี่ยวตงหลิงตัวน้อยของนางได้หวนคืนมาแล้ว
“นายท่าน ท่านจะเรียนเคล็ดหลบวารีหรือไม่? ถ้าเช่นนั้นข้าจะไม่รบกวนนายท่านแล้ว”
“เจินสุ่ย ข้ายังไม่เรียนเคล็ดหลบวารีตอนนี้ ยังมีกล่องสมบัติเหลืออีกสองใบ เจ้าอยากดูข้าเปิดพวกมันพร้อมกันไหม?”
“ดีเลยๆ นายท่านต้องเปิดได้ของดีแน่ๆ ของที่ดีเหมือนเคล็ดหลบวารีนั่นแหละ”