เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 143 ลูกจ้างชั่วคราว
เว่ยจื่อชิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “หากสมาคมการค้าเป่ยเฉินยินดีให้ฉันติดรถไปด้วย ฉันก็จะเดินทางกลับตลาดผู้บำเพ็ญนิกายเป่ยเฉินพร้อมกับพวกเขา แต่หากพวกเขาไม่ยินดี ฉันอาจจะเปิดร้านต่อไปอีกสักพัก พอหาศิลาวิญญาณได้เพียงพอแล้วค่อยพิจารณาว่าจะทำอย่างไรต่อไป อย่างไรเสียฉันก็ออกมาฝึกฝนตนเองนอกนิกายเพียงลำพังแต่แรกอยู่แล้ว ไม่ได้คิดจะให้ใครมาส่งกลับตั้งแต่ต้น”
สวี่หลิงเวยสะกดกลั้นความต้องการที่จะฝึกฝนตนเองกลับไปพร้อมกับเว่ยจื่อชิงไว้แล้วกล่าวว่า “แม้ฉันจะอยากฝึกฝนตนเองไปพร้อมกับศิษย์พี่หญิงเว่ย แต่ว่าฉันบรรลุขั้นสร้างรากฐานจากภายนอก ประสบการณ์และการเรียนรู้ต่างๆ ของระดับสร้างรากฐานรวมถึงคาถาอาคมของระดับสร้างรากฐานฉันยังใช้ได้ไม่ดีนัก ฉันจึงอยากกลับนิกาย พอทำความคุ้นเคยกับสิ่งเหล่านี้ได้แล้ว ค่อยออกมาฝึกฝนตนเองใหม่ค่ะ”
“ใช่แล้ว หลังบรรลุขั้นสร้างรากฐานควรจะปรับตบะให้มั่นคงสักสองสามปีก่อนค่อยออกมาฝึกฝนตนเองจะดีกว่า ตัวฉันเองหลังจากบรรลุขั้นสร้างรากฐานก็ใช้เวลาไปถึงสามปีเต็มกว่าจะออกมาจากนิกาย” ภายนอกดูเหมือนพูดว่าสามปี แต่ความจริงแล้วไม่ต่ำกว่าสิบปี
ขณะทั้งสองสนทนากัน ก็มาถึงร้านของเว่ยจื่อชิง
สวี่หลิงเวยพิจารณาค่ายกลในร้านอย่างละเอียด เมื่อบรรลุขั้นสร้างรากฐานแล้ว จิตเทวะของนางจึงแข็งแกร่งขึ้น และระดับการตรวจสอบค่ายกลก็สูงขึ้นอีกระดับหนึ่ง