0142

⬢⬢⬢

ตอนที่ 142 คำเชิญ

สวี่หลิงเวยมองเห็นแววตาของเว่ยจื่อชิงที่ดูเหมือนมีความหมายแฝงบางอย่าง นางไม่ค่อยเข้าใจความหมายนั้น เว่ยจื่อชิงกล่าวว่าสิ้นเปลืองน้ำทิพย์จิตไป เพียงแต่ตัวนางไม่ต้องการเที่ยวป่าวประกาศบอกผู้อื่นว่า กว่าจะสร้างรากฐานสำเร็จนางใช้ทรัพยากรไปมากมายมหาศาลเพียงใด น้ำทิพย์จิตเพียงเล็กน้อยที่เว่ยจื่อชิงขายให้นั้นยังไม่เพียงพอต่อความต้องการของนางด้วยซ้ำ

“ศิษย์พี่หญิงเว่ยดูเหมือนจะซาบซึ้งกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ หากไม่เป็นการรบกวน โปรดข้าศิษย์พี่หญิงช่วยชี้แนะด้วยเจ้าค่ะ”

“คำว่าชี้แนะมิบังอาจหรอก เป็นเพียงประสบการณ์ชีวิตเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนที่ข้าจะออกจากสำนักไปสั่งสมประสบการณ์ วาสนาของข้าก็ถือว่าไม่เลว เมื่อไม่นำไปเปรียบเทียบกับผู้บำเพ็ญจากตระกูลใหญ่ ก็นับว่าเป็นประเภทที่ไม่ขาดแคลนศิลาวิญญาณ กระทั่งวันที่ข้าออกไปสั่งสมประสบการณ์นอกสำนักและประสบกับวิกฤตการณ์ ถึงได้จ่ายศิลาวิญญาณจนหมดสิ้นกว่าจะจัดการปัญหาได้”

สวี่หลิงเวยเห็นว่าตอนที่เว่ยจื่อชิงกล่าววาจานี้ สีหน้าของนางดูจริงจังและเคร่งขรึม ไม่เหมือนกำลังพูดปด ซึ่งสิ่งนี้แตกต่างจากโครงเรื่องหลักที่นางเคยรู้มาเล็กน้อย

“ข้าอยากจะรับฟังเรื่องราวโดยละเอียด ไม่ทราบว่าศิษย์พี่หญิงพอจะเล่าได้หรือไม่ว่า ในช่วงที่ออกไปสั่งสมประสบการณ์นอกสำนักดาราเหนือ ศิษย์พี่หญิงเผชิญกับวิกฤตการณ์แบบใด”

“ข้าถูกพิษเซียวเหยา ซึ่งเป็นยาพิษที่เจินจวินระดับก่อกำเนิดจากเกาะเซียวเหยาเป็นผู้ปรุงขึ้น”

สวี่หลิงเวยคิดในใจ: ถูกพิษจริงด้วย เรื่องนี้ข้ารู้