0099 บทที่ 99 ปิ่นหยกบัวขาว

บทที่ 99 ปิ่นหยกบัวขาว

กระแสร้อนอ่อนจางวนเวียนอยู่ข้างใบหู

ฟังถ้อยคำเหลวไหลไร้แก่นสารข้างหูนั้น

แท้จริงซูหยางในเวลานี้ดูแคลนอยู่ในใจอย่างยิ่ง

หากจำต้องกล่าว เขาและอ้าวเจวี๋ยเทียนล้วนมีจุดร่วมบางประการ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกเขาคล้ายคลึงกันอยู่หลายส่วน

ดังนั้น ความคิดบางอย่างของอ้าวเจวี๋ยเทียนในยามนี้ ซูหยางล้วนคาดเดาได้คร่าวๆ

เพียงแต่เขามิได้คิดจะเปิดโปงอีกฝ่ายโดยตรง

หากไม่คิดเล่นก็อย่าได้เริ่มเล่น แต่หากเล่นแล้วก็อย่าได้หยุดกลางคัน

นับแต่เขามิได้เรียกหอกแดงทองออกมาปราบสังหารอ้าวเจวี๋ยเทียนในทันที ซูหยางก็มิได้คิดจะพลิกโต๊ะระหว่างที่เกมดำเนินไปครึ่งทาง