0095 บทที่ 95 เหลือเพียงห้องเดียว

บทที่ 95 เหลือเพียงห้องเดียว

เขตตะวันออกของเมืองเสวียนหวง

ภายในลานเรือนแห่งหนึ่ง ซูเฉินถอนตัวออกจากสภาวะนั่งขัดสมาธิ

เมื่อลมปราณสงบลง ระดับการบำเพ็ญของเขาในยามนี้ได้เลื่อนสู่ขั้นฟ้าหลังระดับสองแล้ว

ใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนก็เลื่อนระดับการบำเพ็ญได้หนึ่งขั้น นับว่าเร็วอย่างยิ่ง

เอี๊ยด

ประตูไม้ถูกผลักเปิดออก

ผู้ที่เดินเข้ามาคือบ่าวชราของตระกูลหลี่

เมื่อสัมผัสได้ถึงระดับการบำเพ็ญของคุณชายตน บ่าวชราก็แทบหลั่งน้ำตา “คุณชาย พรสวรรค์ของท่านยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว ตระกูลหลี่มีหวังฟื้นฟู!”

ซูเฉินเพียงเกาศีรษะ มิได้กล่าวถึงเรื่องนี้ต่อ แต่เปลี่ยนเรื่องว่า “ผู้อาวุโสหลี่ บิดาข้ากับบรรพชนมรรคา ช่วงนี้มาถึงเมืองเสวียนหวงหรือยัง?”