0089 บทที่ 89 ต้นโสภณวิญญาณฟ้าคราม

บทที่ 89 ต้นโสภณวิญญาณฟ้าคราม

ผ่านไปเนิ่นนาน เขาจึงตระหนักได้ว่าตนเองกล่าววาจาโง่เขลาอันใดออกไป

สีหน้าของเจี้ยนเหยียนแปรเปลี่ยนฉับพลัน

เขาอดด่าตนเองในใจไม่ได้ว่าช่างเลอะเลือนเสียจริง

ยามนี้ สวีหว่านยังมิได้บอกเขาเลยว่าแท้จริงนางเป็นสตรี

ลองคิดดูเถิด หากเวลานี้เขาไปกล่าววาจาเช่นนั้นกับอีกฝ่าย นางจะคิดเช่นไร

เกรงว่าเวลานี้ ภาพลักษณ์ของเขาในสายตานางคงย่ำแย่ถึงขีดสุดแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น บางทีนางอาจเริ่มสงสัยแล้วว่าเขาชื่นชอบบุรุษ

เขารีบไล่ตามซูหยางไป

เดินเคียงข้างเขา