กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
อวิ๋นซีเยว่ดึงมือเขา ชี้ไปที่คนสองคนตรงนั้น พูดเสียงอ้อนแบบเด็ก ๆ ว่า “พ่อ เราไปกันเถอะ~”
อวิ๋นซูหยางขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ เบ้ปากมองเขาแวบหนึ่ง
ช่างเถอะ วันนี้เงินเป็นของลูกตัวน้อยที่หาได้ จะทำลายอารมณ์เธอไม่ได้
ถือว่าปล่อยให้พี่น้องสองคนนั้นได้กำไรไปแล้วกัน