เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 565 เด็ดขาด
กร๊อบ! กร๊อบกร๊อบ!
อันเสี่ยวไห่กดปุ่มลงไป แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแม้แต่น้อย
คล้ายรู้สึกผิดหวังหรือยังไม่สาแก่ใจ อันเสี่ยวไห่จึงกดซ้ำอีกหลายครั้งติดต่อกัน ทว่านอกจากเสียงดังกร๊อบเบา ๆ ยามกดปุ่มแล้ว ก็ยังคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นอยู่ดี
อันเสี่ยวไห่เหวี่ยงมือโยนทิ้งไป ตัวควบคุมตกลงแทบเท้าอันเจ๋อฮ่าว ส่งเสียงดังเพียะเบา ๆ ก่อนจะแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ
“คุณแก่แล้ว!” มุมปากของอันเสี่ยวไห่ยกขึ้นเล็กน้อย “มุกตื้น ๆ ซ้ำซากแบบนี้มันตกยุคไปตั้งนานแล้ว อุตส่าห์ทำหน้าภาคภูมิใจชวนผมมาเล่น มีแค่นี้เหรอ?”
ในที่สุดสีหน้าของอันเจ๋อฮ่าวก็แปรเปลี่ยนเป็นย่ำแย่อย่างถึงที่สุด
“เอาละ เกมของคุณผมเล่นเป็นเพื่อนจบแล้ว ไม่เห็นจะเท่าไหร่เลย! คราวนี้มาเล่นเกมของผมบ้างดีกว่า เกมของผมง่ายมาก แค่วิ่งให้เร็วก็พอแล้ว!”
อันเสี่ยวไห่พูดพลางล้วงบางสิ่งออกมาจากอกเสื้อ ได้ยินเพียงเสียงดังเป๊าะเบา ๆ สลักโลหะชิ้นหนึ่งก็ดีดกระเด็นออกไป
รูม่านตาของอันเจ๋อฮ่าวหดเกร็งอย่างฉับพลัน ของที่อยู่ในมืออันเสี่ยวไห่คือระเบิดมือ!