เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 560 ผมชอบความเงียบ
ระเบิดกำลังจะระเบิดเป็นผุยผงสมชื่อเข้าจริง ๆ แล้ว
ในความเป็นจริง ไม่จำเป็นต้องให้น้องเล็กมารายงานเลยแม้แต่น้อย ชั่วขณะที่อันเสี่ยวไห่ถอดหมวกเกราะมอเตอร์ไซค์ออก เขาก็มองเห็นเข้าพอดี! ตอนนั้นระเบิดกำลังเข้าห้องน้ำอยู่ และช่องหน้าต่างบานเล็กของห้องน้ำก็มองเห็นประตูใหญ่ของไนต์คลับได้พอดี
ระเบิดตกใจกลัวจนปัสสาวะหดหายไปในทันที
แม้ระเบิดจะมีนิสัยใจร้อนมุทะลุสมชื่อ ทว่าเขากลับไม่ได้โง่เขลาแม้แต่นิดเดียว! เขาสัมผัสได้ว่าในตอนที่สวีเทียนโย่วกวาดล้างองค์กรค้ายาเสพติดของพวกเขา ได้จงใจปล่อยเขาไป นี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาไม่ได้เผ่นหนีออกจากเมืองหนานเฉิงหลังจากที่องค์กรล่มสลาย
เพียงแต่ระเบิดไม่ได้คิดว่าการที่สวีเทียนโย่วจงใจปล่อยเขาไปจะเป็นเรื่องดีแต่อย่างใด เขาไม่สนิทกับสวีเทียนโย่ว แม้แต่คำเดียวก็ไม่เคยพูดด้วย ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เหตุใดฝอจื่อเทียนผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่เลื่องลือถึงต้องปล่อยเขาไปเล่า?
ย่อมไม่มีเรื่องดีอย่างแน่นอน!
ในช่วงแรก ระเบิดใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงทุกเมื่อเชื่อวัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความหวาดกลัวในใจของเขาก็ค่อย ๆ เลือนหายไป ถึงอย่างไรคนเราก็ต้องกินต้องใช้ ด้วยเหตุนี้ระเบิดจึงลองกระจายยาออกไปอีกเล็กน้อย พอกระจายของเสร็จก็รีบหลบซ่อนตัวทันที