เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 559 ใครบางคนกำลังจะซวยแล้ว
อันเสี่ยวไห่ยกเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งริมหน้าต่างบานใหญ่จรดพื้น เหม่อมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย
ชั่วพริบตาเดียว เวลา 5 วันก็ผ่านพ้นไป ข้อมูลที่ส่งมาจากทางฝ่ายรักษาความปลอดภัยเริ่มน้อยลงทุกวัน รายชื่อบริษัทที่เกี่ยวข้องอันยาวเหยียดนั้น ท้ายที่สุดก็หยุดนิ่งอยู่ที่ 72 แห่ง ไม่อาจคัดออกได้อีกแล้ว
เวลาที่อันเสี่ยวไห่ใช้ดูข้อมูลในแต่ละวันเริ่มน้อยลงเรื่อย ๆ แต่เวลานั่งเหม่อริมหน้าต่างกลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะสองวันนี้ เขานั่งอยู่หน้าหน้าต่างทีเดียวก็ทั้งวัน
ม่ายเสี่ยวอวี้ขมวดคิ้วคิดจะก้าวเข้าไปถาม แต่กลับถูกคนป่าขวางไว้เสียก่อน
“พี่สาวเสี่ยวอวี้ พี่อย่าไปกวนตอนพี่ไห่กำลังคิดอะไรอยู่เลย”
“เขากำลังคิดเรื่องอยู่เนี่ยนะ? ฉันเห็นเขาก็แค่นั่งเหม่อชัด ๆ!” ม่ายเสี่ยวอวี้เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าไม่เชื่อแม้แต่น้อย
“พี่สาวเสี่ยวอวี้ เรื่องจริงนะ พี่ไห่กำลังคิดเรื่องอยู่จริง ๆ! แถมผมกล้ารับประกันเลยว่า อีกเดี๋ยวพี่ไห่ก็เตรียมจะลงมือแล้ว ผมแอบกระซิบให้ฟังก็ได้ ทุกครั้งก่อนพี่ไห่จะลงมือ แกก็เป็นแบบนี้ตลอด ไม่เชื่อพวกเรามาพนันกันไหมล่ะ”
“พนันอะไร?”
“อะไรก็ได้ พี่พูดมาเลยว่าจะพนันอะไร ผมกล้าพนันกับพี่หมดแหละ!”