เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 538 ความเดียวดาย
คนบนรถพยาบาลถูกปลดอาวุธ จากนั้นก็ถูกลากออกไปกลางถนนอย่างป่าเถื่อน บังคับให้คุกเข่าเรียงเป็นแถวหน้ากระดาน
คนที่น่าเวทนาที่สุดคือเซี่ยจิง เธอสวมกระโปรงสั้น หัวเข่ากระแทกพื้นจนแตก เลือดสด ๆ ไหลนองย้อมผิวถนน โจรเหี้ยมที่กระชากผมเธออยู่ไม่ได้มีความคิดจะถนอมบุปผาเพราะความงดงามของเธอเลยแม้แต่น้อย
อันเสี่ยวไห่เปลือยท่อนบน ถือปืนกลมือเดินลงมาจากรถพยาบาล โจรคนหนึ่งคิดจะก้าวเข้าไปช่วยพยุง แต่กลับถูกเขาผลักออกไปเต็มแรง
อันเสี่ยวไห่กวาดสายตามองไปรอบทิศ บนถนนใหญ่เวิ้งว้างว่างเปล่า ตกอยู่ในความเงียบสงัด!
ตัวถังรถเก๋งสามคันของหน่วยความมั่นคงพรุนไปด้วยรอยกระสุน มีควันสีน้ำเงินลอยกรุ่น เศษแก้วรถที่ยังเหลืออยู่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด
คนเดินถนนหนีเตลิดไปอย่างไร้ร่องรอยนานแล้ว ผู้คนในร้านค้าละแวกใกล้เคียงต่างพากันหลบอยู่หลังสิ่งกีดขวาง นั่งตัวสั่นงันงกพลางมองดูท้องถนนที่แปรสภาพเป็นอสุรภูมิ
คนป่ากับอาฉาที่ไม่ได้สวมหน้ากากโจรเหี้ยมเดินเข้ามา นำเสื้อคลุมกันลมสีดำตัวหนึ่งมาคลุมร่างให้อันเสี่ยวไห่ แล้วยืนขนาบอยู่ข้างกายเขา
อันเสี่ยวไห่ค่อย ๆ ก้าวเดินไปยังกลุ่มของหลิวชงและเซี่ยจิงที่คุกเข่าอยู่กลางถนน เพียงไม่นานก็ไปยืนอยู่ตรงหน้าคนทั้งห้า