เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 497 พายุหมุนในทะเลเพลิง
อันเสี่ยวไห่หันศีรษะไปมองนอกหน้าต่าง สวีเทียนโย่วบนเครื่องบินอีกลำข้าง ๆ ก็กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน ทั้งสองแย้มยิ้มบาง ๆ ขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะดึงคันบังคับอย่างแรง เสียงเครื่องยนต์ของเครื่องบินทั้งสองลำคำรามดังกึกก้องขึ้นพร้อมกัน แล้วพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าเบื้องบนไปด้วยกัน
สายตาพลันเปิดกว้าง ปลอดยาย หมู่เกาะโรดยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟ เกาะแก่งที่กระจายเกลื่อนกราดดั่งดวงดาว ราวกับไข่มุกเม็ดเล็กใหญ่ที่ทอดประกายระยิบระยับโปรยปรายอยู่บนผืนน้ำทะเล
เกาะหลัวเต๋อสว่างไสวที่สุด เค้าโครงทั้งหมดดูคล้ายจันทร์เสี้ยวข้างขึ้นขนาดยักษ์ ส่วนเกาะที่ตั้งของเรือนจำโรดนั้นมืดสลัวที่สุด ดั่งเปลวเทียนที่ใกล้จะดับลงท่ามกลางลมฝน
เครื่องบินไต่ระดับขึ้นไปจนถึงความสูงที่พอเหมาะ อันเสี่ยวไห่มองสวีเทียนโย่วอีกครั้ง หมอนั่นดูเหมือนกำลังส่งจูบมาทางเขา
อันเสี่ยวไห่ชูนิ้วกลางให้สวีเทียนโย่ว จากนั้นจึงดันคันบังคับไปข้างหน้าเบา ๆ หัวเครื่องบินค่อย ๆ ดิ่งต่ำลง เล็งไปยังเรือนจำโรดด้านล่างอย่างช้า ๆ
“เตรียมตัว!” อันเสี่ยวไห่ออกคำสั่งเสียงดัง เซี่ยตันที่เตรียมพร้อมอยู่นานแล้วเปิดประตูด้านข้างเครื่องบินออกแทบจะในเวลาเดียวกัน
ลมกรรโชกพัดหวีดหวิวทะลักเข้ามา แรงต้านอากาศที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้เครื่องบินโคลงเคลงอย่างรุนแรงวูบหนึ่ง