เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 406 แผนยั่วโมโหอันซุ่มซ่าม
หมู่บ้านกลางเมือง จุดนัดพบว่าว
“ทำไมถึงไม่อยากกลับมาล่ะ” หวังเถี่ยจวินมองอาฮั่วพลางขมวดคิ้วแน่นแล้วเอ่ยถาม
อาฮั่วไม่ได้ตอบ เพียงแต่สูบบุหรี่ทีละคำต่อทีละคำ
“ช่างเถอะ กลับมาเถอะ นายเป็นสายลับแฝงตัวมานานพอแล้ว อย่าทำต่อไปอีกเลย!” หวังเถี่ยจวินถอนหายใจอย่างหดหู่
“หัวหน้าหวัง นี่ไม่เหมือนคุณเลย…” ในที่สุดอาฮั่วก็เปิดปากพูด
“นั่นสิ นี่ไม่เหมือนผมเลย” หวังเถี่ยจวินเอนกายกึ่งนอนลงบนโซฟาตัวเล็ก “พวกเราพยายามกันมาหลายปีขนาดนี้ ค่อย ๆ กัดกร่อนไปทีละนิด ก็กำจัดหนวดของพวกมันไปได้ไม่น้อย
ทว่าพออันเสี่ยวไห่ลงมือ องค์กรของพวกมันในเมืองเซินไห่ทั้งหมดกลับพังทลายลงในชั่วพริบตา!
ช่วงเวลานี้ผมเฝ้าคิดมาตลอด ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้
บางทีเมื่อก่อน ผมอาจจะเหมือนตัวผมมากเกินไป ถึงได้จัดการอะไรพวกมันไม่ได้ หรือบางทีอันเสี่ยวไห่อาจจะพูดถูก ผมต้องเปลี่ยนตัวเองให้ไม่เหมือนตัวตนเดิม ถึงจะคว้าชัยชนะมาได้