เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 405 ดอกแดนดิไลออน
“ขอบคุณครับตา” อันเสี่ยวไห่เองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะราบรื่นถึงเพียงนี้
“ถ้าผู้เฒ่าทั้งสองอยู่บ้านแล้วเหงา อยากหาอะไรทำ ก็มาช่วยงานที่ค่ายได้นะครับ เดี๋ยวผมจะให้เหยียนหงจัดการให้เรียบร้อย” โจวเหมิ่งที่ไม่ค่อยได้พูดอะไรมาตลอดเอ่ยเสริมขึ้นประโยคหนึ่ง
“ขอบคุณครับผู้บังคับการโจว”
“ไม่เป็นไร เรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว” โจวเหมิ่งโบกมือคราหนึ่ง แล้วก็กลับไปเงียบขรึมตามเดิม
“แล้วก็ ตากับยาย แม่ เสวียนเอ๋อร์ ช่วงนี้ผมอาจจะต้องออกจากเมืองเซินไห่ไปสักพัก
องค์กรค้ายาเสพติดเหยี่ยวทะเลกลุ่มนี้จำเป็นต้องขุดรากถอนโคนให้สิ้นซาก หากกวาดล้างพวกมันไม่หมด ครอบครัวเราก็คงต้องคอยหวาดผวาไปตลอด ผมต้องไปหารังของพวกมันให้เจอ แล้วหาทางกวาดล้างพวกมันให้ราบคาบในคราวเดียว
ช่วงที่ผมไม่อยู่ ถ้ามีใครถามถึงผม พวกคุณก็บอกไปว่าผมบอกพวกคุณว่าจะไปใช้แรงงานที่ไห่โจว นอกเหนือจากไปทำงานกับกลับบ้านแล้ว พยายามอย่าออกไปไกลจากหมู่บ้านอาโผเจี่ยวให้มากนัก อย่าไปในที่เปลี่ยว ๆ