เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 384 โทรศัพท์สามสาย
“อันเสี่ยวไห่”
เสียงเพรียกหาแผ่วเบาดังขัดความคิดลึกซึ้งของอันเสี่ยวไห่ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่าเป็นเซี่ยจิง เธอผลักประตูห้องกักกันเปิดออกเป็นช่องแคบ ๆ ในมือคล้ายประคองอะไรบางอย่างไว้
ด้านในห้องกักกันมืดเกินไป ส่วนทางเดินด้านนอกก็สว่างจ้าเกินไป อันเสี่ยวไห่จึงมองเห็นเพียงเงาร่างของเซี่ยจิง แต่ดูไม่ออกว่าในมือเธอถือสิ่งใดอยู่
“มีอะไรหรือ มีธุระอะไรไหม”
“อันเสี่ยวไห่ หัวหน้าสำนักงานพาหัวหน้าหน่วยเฉากับหัวหน้าหวังออกไปปฏิบัติภารกิจแล้ว นี่ก็ทุ่มกว่าแล้วด้วย ฉันเห็นนายยังไม่ได้กินข้าวเย็น เลยซื้อเกี๊ยวน้ำมาให้น่ะ”
“ตอนนี้ทุ่มกว่าแล้วหรือนี่” อันเสี่ยวไห่ประหลาดใจอยู่บ้าง เขาเอาแต่จมอยู่กับความคิด จึงไม่ทันรู้สึกถึงเวลาที่ผันผ่าน ใครจะไปรู้ว่าเผลอแวบเดียว เวลาจะล่วงเลยไปหลายชั่วโมงแล้ว