เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 383 โปรดกักกันตัวผม
“แม่!”
“เสี่ยวไห่……”
เฉิงอันผิงร้องตะโกนลั่นพลางพุ่งเข้าไปหาเฉินฮุ่ยจู หวังเถี่ยจวินหน้าถอดสี รีบก้าวพรวดเข้าไปขวางอยู่ด้านหน้าอันเสี่ยวไห่
ตำรวจคนอื่น ๆ ในห้องโถงเพิ่งได้สติ พากันล้อมวงเข้ามา แต่พอทุกคนเห็นท่าทางของหวังเถี่ยจวินที่ปกป้องอันเสี่ยวไห่อย่างชัดเจน ชั่วขณะนั้นจึงไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี
เฉินฮุ่ยจูนอนชักกระตุกอยู่บนพื้นไม่หยุด ปวดร้าวเสียจนพูดไม่เป็นคำ แม้แต่เสียงร้องก็ยังขาด ๆ หาย ๆ เฉิงจงจิ้นพุ่งเข้าไปกอดเธอไว้ในอ้อมอก
“แกมาทำร้ายแม่ฉันทำไม?! แกมาทำร้ายแม่ฉันทำไม!?” เฉิงอันผิงคำรามแหบพร่าคิดจะปรี่เข้าไปคว้าตัวอันเสี่ยวไห่ ทว่ากลับถูกหวังเถี่ยจวินที่อยู่ตรงหน้าอันเสี่ยวไห่ขวางเอาไว้แน่น
“หัวหน้าหวัง ปล่อยเขา แล้วให้เขาเข้ามาเถอะครับ” น้ำเสียงของอันเสี่ยวไห่ราบเรียบจนชวนให้ขนหัวลุก
เฉิงอันผิงถูกอันเสี่ยวไห่จับจ้อง ก็ตกใจกลัวจนเสียงเบาลงไปถนัดตา