เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 375 จุดประสงค์ที่แท้จริงของมารร้าย
เมื่อกลับถึงบ้าน อันเสี่ยวไห่ก็จัดแจงให้เฉินสุ่ยเฟินรวมทั้งตากับยายไปพักผ่อนก่อน จากนั้นก็ขับรถไปส่งหลินเสวียนเอ๋อร์กลับโรงเรียน หลินเสวียนเอ๋อร์อยากจะเรียกรถกลับเอง ทว่ากลับถูกอันเสี่ยวไห่ปฏิเสธอย่างไร้ความปรานีไปเสียก่อน
พอกลับมาถึงหมู่บ้านอาโผเจี่ยวอีกครั้ง อันเสี่ยวไห่ก็มุดตัวเข้าไปในตึกหลังเล็กของพวกคุนจี้ทันที แล้วเริ่มเตรียมระบบบริหารร้านอินเทอร์เน็ต เขาหมกมุ่นง่วนอยู่แบบนั้นเต็ม ๆ หนึ่งวัน ในที่สุดก็ฟุบหลับไปกับโต๊ะ
ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา พานจ้วงจ้วงชะโงกหน้ามองเข้าไปข้างใน เมื่อพบว่าอันเสี่ยวไห่ฟุบหลับไปกับโต๊ะแล้ว เขาก็ย่องเข้าไปหยิบผ้าห่มผืนหนึ่งมาคลุมลงบนร่างของอันเสี่ยวไห่ จากนั้นก็ค่อย ๆ ถอยออกไปอย่างเงียบเชียบ
หลังจากปิดประตูลงอย่างระมัดระวัง พานจ้วงจ้วงจึงค่อยถอนหายใจยาวออกมาด้วยความโล่งอก
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด อันเสี่ยวไห่ค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา ก็พบว่าบนโต๊ะฝั่งตรงข้ามมีเกี๊ยววางอยู่ชามหนึ่ง ลองเอามือแตะชามดูก็ยังอุ่นอยู่ พอหยิบขึ้นมากินคำหนึ่ง รสชาติของเกี๊ยวก็บอกชัดว่าเป็นฝีมือของเฉินสุ่ยเฟิน
อันเสี่ยวไห่ยิ้มน้อย ๆ ค่อย ๆ กินเกี๊ยวจนหมดชาม แล้วจึงเริ่มลงมือทำงานต่อ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินสุ่ยเฟินก็เดินเข้ามา เธอไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว เพียงแค่กอดอันเสี่ยวไห่เบา ๆ แล้วก็เก็บชามออกไป