เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 309 กำลังเสริมอยู่ที่ไหน
“หัวหน้า คุณคิดอะไรอยู่เหรอ” ไล่ตงหลินเอ่ยถามเสียงเบาอย่างระมัดระวังตัวอยู่บ้าง
วันนี้อันเสี่ยวไห่มาที่นี่ พอทักทายเขาสักคำแล้วก็ไม่ส่งเสียงพูดอะไรอีก เอาแต่นั่งขมวดคิ้วแน่นอยู่ตรงนั้นตลอด
“อ้อ ไม่มีอะไร……” อันเสี่ยวไห่ดึงสติกลับมา “คุนจี้ล่ะ เขาไปไหนแล้ว”
“เขาอยู่กับเล่อไจ๋น่ะ คุนจี้เข้ากับเล่อไจ๋ได้ดีมาก ย่าของเล่อไจ๋ก็เอ็นดูคุนจี้มากเหมือนกัน ยังบอกว่าจะรับเขาเป็นหลานชายเลย”
“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ ดีจริงเชียว…… นั่นสิ อยู่กับเล่อไจ๋แล้วสบายใจดีจริง ๆ ผ่อนคลายมาก”
“ใช่แล้ว” ไล่ตงหลินพยักหน้าเห็นพ้องอย่างยิ่ง “ตอนนี้ผมก็ยิ่งชอบไปเล่นกับเล่อไจ๋มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเหมือนกัน อารมณ์สุขทุกข์ดีใจโกรธาของเขาล้วนเขียนไว้บนหน้า ทั้งยังไม่โกรธใครซี้ซั้ว ถ้าทุกคนเป็นเหมือนเขาได้คงจะดีไม่น้อย”
“นั่นสิ… อาไหล่ นายอย่าบีบคั้นตัวเองขนาดนี้อีกเลย ต้องใส่ใจพักผ่อนบ้างนะ ฉันรู้สึกว่าสภาพนายดูแย่ไปหน่อยแล้ว”