กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 ยังคงดั่งเปลวไฟ
ท่าเรือร้าง
อาฮั่วออกแรงขว้างกระป๋องเบียร์เปล่าในมือลงสู่ทะเลใหญ่ พร้อมกับใช้ไหล่สะกิดอันเสี่ยวไห่เบา ๆ “เสี่ยวไห่ คิดอะไรอยู่?”
“ผม…กำลังคิดเรื่องหลายอย่าง…” อันเสี่ยวไห่สูดหายใจเข้าลึก แล้วค่อย ๆ เอ่ยขึ้น
“นาย…เงียบขรึมกว่าเมื่อก่อนเยอะมาก!” เนิ่นนานทีเดียวกว่าอาฮั่วจะพึมพำออกมา
“อย่างนั้นเหรอ? คงใช่ละมั้ง…” อันเสี่ยวไห่ก้มหน้าลง ความรู้สึกของอาฮั่วไม่ผิดเลย ตอนนี้เรื่องที่ซุกซ่อนอยู่ในใจเขามันมากขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ
“เสี่ยวไห่ ช่วงนี้มือฝืดหรือเปล่า ถ้าไม่ตึงมือให้ฉันยืมสัก 20,000 สิ”
“ได้สิ จะเอาเงินสดหรือโอนเงิน?”
“ได้ทั้งนั้น”
“งั้นตกลง พรุ่งนี้ผมโอนให้ อาฮั่ว นายไปขาดเงินได้ยังไงกัน?”