เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 ดอกไม้แห่งความชั่วร้าย
สวีเทียนโย่วยังคงนั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์ไม่ได้ลงมา เอาแต่ยิ้มแป้นมองดูอันเสี่ยวไห่จัดการทุกอย่าง พออันเสี่ยวไห่ก้าวเข้าไปกลางลาน เจ้าหมอนี่กลับทอดตัวฟุบลงกับหน้ารถมอเตอร์ไซค์อย่างเกียจคร้านเสียอย่างนั้น
รูปลักษณ์หล่อเหลาไม่เบา ทั้งยังสะดุดตาเป็นพิเศษ เขาไม่ได้พูดเพ้อเจ้อจริง ๆ เจ้าหมอนี่แค่อยากมาเก๊กท่าเท่านั้น
อันเสี่ยวไห่ขี้เกียจจะสนใจสวีเทียนโย่ว ขั้นแรกเขาพยักหน้าเล็กน้อยให้อาฮั่วที่อยู่ไม่ไกล จากนั้นจึงเบนสายตาไปยังผูจี้ที่ถูกน้องเล็กกลุ่มหนึ่งล้อมหน้าล้อมหลัง
“พี่ไห่…” ผูจี้ผลักน้องเล็กที่ขวางอยู่ตรงหน้าออกไป ก้มหน้าก้มตามายืนคอตกอยู่ตรงหน้าอันเสี่ยวไห่
“นายรู้จักฉันหรือ?” อันเสี่ยวไห่เอ่ยถาม น้ำเสียงไม่ดังไม่เบา สงบนิ่งประหนึ่งบ่อน้ำนิ่งสนิท
“ผมรู้จักพี่ครับพี่ไห่ ผมติดตามหัวหน้า เคยเห็นพี่อยู่ไกล ๆ ตั้งหลายครั้ง”
“หัวหน้าของนายคือใคร?”
“หัวหน้าของผมคือปาเกอครับ”