เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 สวีเทียนโย่วผู้น่ารำคาญ
“จ้วง เปลี่ยนให้ฉันเฝ้าเถอะ”
เวลาตี 5 อันเสี่ยวไห่ตื่นขึ้นมา ยังดีที่เป็นในร่มและไม่มีลม ไม่อย่างนั้นการนอนหลับตื่นนี้คงทำให้เป็นหวัดไปแปดเก้าส่วนแล้ว
ที่นี่เป็นอาคารสำนักงานที่สร้างเสร็จแล้ว ระบบน้ำไฟดูเหมือนจะเชื่อมต่อเรียบร้อย ขาดเพียงการตกแต่งภายใน ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใดโครงการทั้งหมดจึงหยุดชะงักลง ทั้งยังไม่มีคนเฝ้า จึงกลายเป็นจุดสังเกตการณ์ชั้นยอด
พานจ้วงจ้วงยังคงจับจ้องทางเข้าออกที่จอดรถของอาคารชุยเฟิงตาไม่กระพริบ ตกลงกันไว้ว่าจะเฝ้าคนละหนึ่งชั่วโมง ทว่าเขากลับเฝ้ามาตลอดทั้งคืน
“ไม่ต้องหรอก ให้ฉันเฝ้าต่อเถอะ สภาพฉันยังไหว นายพักผ่อนอีกหน่อยเถอะ ถึงเวลาพวกรถของพวกเขามายังต้องพึ่งพาพวกนายสะกดรอยตาม ฉันขับรถไม่เป็นเสียหน่อย”
พานจ้วงจ้วงส่ายหน้า สายตายังไม่ละไปไหน