เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 278 ค่ำคืนแห่งเขตเป่าซาน
อันเสี่ยวไห่ขี่มอเตอร์ไซค์ส่งเสียงหวีดหวิวดังลั่นไปตลอดทาง บิดคันเร่งทะยานจากถนนปินไห่ตรงดิ่งไปยังถนนวงแหวนเหนือ ระหว่างทางได้ยินเสียงไซเรนตำรวจอยู่หลายครั้ง เพียงแต่ไม่เห็นมีรถตำรวจไล่ตามมาเลยแม้แต่คันเดียว
มุมปากของอันเสี่ยวไห่ยกขึ้นเล็กน้อย
อาฮั่วเคยบอกว่า ตำรวจจราจรไม่ไล่ตามจริง ๆ หรอก อย่างมากก็แค่เปิดไซเรนเตือนดูเชิง ข้อแรกคือพวกเขาไล่ตามไม่ทัน ข้อสองคือหากบีบคั้นจนคนขับจนตรอกแล้วเกิดอุบัติเหตุทางคมนาคมร้ายแรงขึ้นมา พวกเขาก็มีแต่จะยิ่งเดือดร้อนวุ่นวายกว่าเดิม
สู้รอมาเก็บศพพวกเด็กแว้นซิ่งรถพวกนี้ทีหลังยังจะสะดวกสบายเสียกว่า
คำพูดนี้ฟังดูพิลึกพิลั่น ชวนให้อึดอัดใจจนบอกไม่ถูก ทว่าพอคิดดูให้ละเอียดถี่ถ้วนกลับพบว่ามีเหตุผลมากทีเดียว
เมื่อขี่ผ่านถนนวงแหวนเหนือมาได้ครึ่งทาง อันเสี่ยวไห่ก็ชะลอความเร็วรถลง จะซิ่งระห่ำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว ขืนยังขี่เช่นนี้ต่อไปคงได้ถูกจับจริง ๆ แน่ เพราะระยะทางอยู่ห่างจากด่านย่อยไม่ไกลแล้ว
ในยุคสมัยนี้ ด่านเล็กของเมืองเซินไห่ยังไม่ได้ถูกยกเลิกไป