กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 277 เหนื่อยเหลือเกิน
“ฮ่า ๆ ๆ……”
ริมท่าเรือร้าง อาฮั่วที่เหม่อมองไปทางทะเลอยู่นาน จู่ ๆ ก็หัวเราะแฮะ ๆ ขึ้นมา ทำเอาอันเสี่ยวไห่ที่อยู่ข้าง ๆ พลอยหัวเราะตามไปด้วย
“เสี่ยวไห่ นายไม่ได้เห็นท่าทางตื่นเต้นของหมอนั่นน่ะสิ! ฉันว่าคราวนี้ มีคนต้องซวยกันเพียบแน่! ฮ่า!”
“นั่นสิ มีคนต้องซวยกันเพียบจริง ๆ แต่คนอื่นผมขี้เกียจไปสน ขอแค่มันอัดเสียงของคน ๆ หนึ่งได้ก็พอ”
อันเสี่ยวไห่พ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ แล้วพูด
“เฮ้อ…” อาฮั่วเองก็ถอนหายใจเบา ๆ เช่นกัน “นายรู้ได้ยังไงว่าอาปั่วจะต้องติดกับดักนี้แน่ ๆ”
“มีคนเตือนผมน่ะ”
“ใคร”
“เพื่อนคนหนึ่ง เพื่อนที่ค่อนข้างพิเศษน่ะ”