เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 แหวกหญ้าให้งูตื่น
“พวกคุณสองคน! บุกมาหาผมถึงที่นี่อย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้ คิดจะแกล้งให้ผมตายรึไงกัน?!” หลี่เหว่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพลางกระแทกถ้วยชาสองใบลงตรงหน้าเกาจิ้งและเวินชิงเจิ้ง
“จะเป็นไปได้อย่างไร เฒ่าหลี่ ดูคุณพูดเข้าสิ!” เวินชิงเจิ้งหัวเราะฮ่า ๆ กลบเกลื่อน
“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้?!” หลี่เหว่ยเบิกตากว้าง
“พวกคุณทำงานเสร็จก็สะบัดก้นจากไป แต่ผมยังต้องทำงานในระบบเรือนจำต่อไปนะ ถ้าพวกเขารู้ว่าผมพัวพันอยู่กับพวกคุณ คุณจะให้ผมทำงานต่อไปได้อย่างไรกัน?”
“เฒ่าหลี่ ดูคุณพูดเข้าสิ ทำอย่างกับพวกเราเป็นคู่กรรมคู่อริกันอย่างนั้นแหละ!” เกาจิ้งเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“คู่อริคงไม่ถึงขั้นนั้น แต่คู่กัดน่ะใช่แน่นอน!
เอาล่ะ พวกคุณดื่มชาเสร็จก็รีบไปได้แล้ว ผมนึกเสียใจจนแทบกระอักเลือด ไม่น่ารับปากพวกคุณมาลุยน้ำคลำที่เรือนจำที่หนึ่งแห่งนี้เลยจริง ๆ!”