เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 สำนักงานอัยการส่งคนมาแล้ว
ในช่วงกลางคืน อันเสี่ยวไห่นอนพลิกตัวไปมาจนนอนไม่หลับ กระทั่งฟ้าใกล้สว่าง เขาถึงได้สะลึมสะลือผล็อยหลับไปเพียงครู่เดียว
ภาพรอยยิ้มของชายแว่นตาสีชาผู้นั้นผุดขึ้นมาซ้ำ ๆ ในหัวของอันเสี่ยวไห่ ราวกับเป็นฝันร้ายที่น่าสะพรึงกลัว อันเสี่ยวไห่รู้ดีว่า ตนเองอาจต้องถูกชายแว่นตาสีชาผู้นี้รบกวนจิตใจไปอีกนานทีเดียว
เขาเป็นใครกันแน่? เขาคือใครกัน? เขารู้มากน้อยเพียงใด? ทำไมเขาถึงไม่เปิดโปงฉัน? เขามาหาฉันแล้วพูดจาพวกนี้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่? ……
คำถามนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาเต็มสมองของอันเสี่ยวไห่ ผลาญมโนจิตของเขาไปอย่างมหาศาล
“อาไห่ ช่วงนี้ทำไมนายถึงได้จิตใจเลื่อนลอยตลอดเลยล่ะ?” พี่สามยื่นน้ำให้อันเสี่ยวไห่แก้วหนึ่ง แล้วเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
ช่วงนี้กระแสข่าวตึงเครียดเกินไป ทำเอาพี่สามไม่มีแม้กระทั่งชาจะดื่ม ได้แต่นำน้ำเปล่ามาดื่มแทน