เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 การตอบสนองที่รวดเร็ว
“อันเสี่ยวไห่ ฉันได้ยินว่านายมีไฟแช็กติดตัว ไฟแช็กล่ะ ส่งมา!”
หวังเถาตบโต๊ะคำรามเสียงต่ำ
บ้านของหวังเถาอยู่ห่างจากเรือนจำที่หนึ่งไม่ไกล เมื่อเกิดระเบิดครั้งแรก เขาก็รีบบึ่งตรงมายังเรือนจำที่หนึ่งอย่างสุดชีวิตแล้ว
น่าเสียดายที่ดันตรงกับชั่วโมงเร่งด่วนช่วงเย็นพอดี ซ้ำยังมีเจ้าหน้าที่ตำรวจจากสถานีตำรวจใกล้เคียงกับตำรวจจราจรคอยควบคุมคมนาคมอยู่ด้านหน้า หวังเถาจึงต้องใช้เวลานานกว่าครึ่งชั่วโมงเต็มกว่าจะมาถึงจุดเกิดเหตุได้
ยามที่หวังเถาเห็นสภาพในจุดเกิดเหตุ ดวงจิตวิญญาณแทบจะหลุดลอยหายไปครึ่งหนึ่ง
เปลวเพลิงลุกลามไปถึงภูเขาเหมยฮวาจริง ๆ ยังดีที่เมืองเซินไห่เป็นเมืองทางใต้ สี่ฤดูเขียวขจีตลอดปี เปลวเพลิงจึงถูกควบคุมไว้ได้อย่างรวดเร็วภายใต้การเข้าดับไฟอย่างไม่คิดชีวิตของเหล่านักดับเพลิง และถูกดับลงได้อย่างราบคาบหลังผ่านไป 2 ชั่วโมง