เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 บ้าไปแล้วหรือไง!
ข่าวดีที่มาเยือนอย่างกะทันหัน ในที่สุดก็ปลุกเฉินสุ่ยเฟินให้ตื่นจากสภาพอันน่ากลัวนั้นได้ เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ได้แต่หลั่งน้ำตาพลางกล่าวขอบคุณไม่หยุดปาก
บรรดาผู้นำเรือนจำต่างพากันยิ้มแย้มแจ่มใส ท่าทีเป็นกันเองอย่างยิ่ง พวกเขาจับมือเฉินสุ่ยเฟินไว้พลางเอ่ยคำปลอบโยนไม่ขาดสาย บรรยากาศจึงทั้งอบอุ่นและคึกคัก
หากไม่ใช่เพราะมีคนจากแผนกประชาสัมพันธ์คอยกดชัตเตอร์ถ่ายรูปอยู่ข้าง ๆ ไม่หยุดแล้วละก็ ทุกสิ่งทุกอย่างก็คงไม่ดูเสแสร้งถึงเพียงนี้
บรรดาผู้นำไม่ได้อยู่ต่ออีกนาน หลังจากประกาศข่าวและรับคำขอบคุณจากญาติของนักโทษแล้ว ไม่นานก็พากันจากไป เพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็ค่อนข้างยุ่งกันทั้งนั้น
ก่อนที่หยางหย่วนปิงจะจากไป เขาได้ส่งสายตาให้อันเสี่ยวไห่คราหนึ่ง ทั้งยังแอบวางโค้กหนึ่งกระป๋องไว้บนตู้ตรงประตูอย่างเงียบเชียบ
ต่อเรื่องนี้ อันเสี่ยวไห่รู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก ในยุคสมัยนี้ โค้กกระป๋องสีแดงถือเป็นของที่ทันสมัยมาก กระป๋องละ 1 หยวนกว่า ๆ คนส่วนใหญ่ไม่ตัดใจควักเงินซื้อกันจริง ๆ