เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 พลิกวิกฤตเป็นโอกาสงั้นหรือ?
“หัวหน้าสำนักงาน คนพวกนี้เป็นใครกัน ทำไมถึงได้วางก้ามขนาดนี้ คนของสำนักความมั่นคงแห่งชาติงั้นเหรอ” หวังเถี่ยจวินตามหาโจวเจิ้งกั๋วที่แอบอยู่ในห้องประชุมจนเจอแล้วยิงคำถามใส่เป็นชุด
“โธ่เอ๊ย นายอย่าถามมากความนักเลย รู้มากขนาดนั้นมีประโยชน์อะไรกับนายกัน เรื่องน้อยดีกว่าเรื่องมาก ให้ตายสิ อายุอานามป่านนี้แล้ว ยังจะใจร้อนตื่นตูมอยู่อีก”
โจวเจิ้งกั๋วกำลังชงชา หวังเถี่ยจวินพรวดพราดเข้ามาโดยไม่ให้สุ้มให้เสียง ทำเอาเขาตกใจจนเกือบทำถ้วยชาในมือร่วงกระแทกพื้น
“สหายอาวุโสอย่างคุณทำแบบนี้ได้ยังไง มีใครเป็นหัวหน้าสำนักงานแบบคุณกันบ้าง ผมน่ะคนของคุณนะ เราทำงานร่วมกันมาตั้งกี่ปีแล้ว ความจริงสักคำคุณก็จะไม่ยอมบอกเลยเหรอ” หวังเถี่ยจวินยังคงซักไซ้ไม่ยอมเลิกรา
“นายอย่าถามเลย พวกเขาไม่ใช่คนของสำนักความมั่นคงแห่งชาติหรอก แต่ก็แทบไม่ต่างกันเลย เรื่องนี้นายไม่ต้องไปยุ่ง ให้ความร่วมมือดี ๆ ส่งพวกเขาไปให้พ้น ๆ ก็พอแล้ว