เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 หลบหนีนั้นน่าอายแต่ได้ผลจริง
“นายยังบอกว่าเขาแกล้งทำ นายดูให้ละเอียดตอนนี้สิ ว่าเขาแกล้งทำหรือเปล่า?!” หลิวเสวี่ยเหมยพูดด้วยความโมโห สีหน้าเย็นเยือกอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นนัก
“เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้ชัดเหมือนกัน นักโทษก็เป็นแบบนี้กันตลอด ผมเห็นเขาเหมือนไม่เป็นอะไร ก็เลยนึกว่าเขาแกล้งทำ ไม่นึกเลยว่า……”
ผู้คุมเรือนจำที่คุมตัวอันเสี่ยวไห่มาส่งห้องพยาบาลเริ่มตื่นตระหนกอยู่บ้าง เขาไม่เคยเห็นหลิวเสวี่ยเหมยที่ยิ้มแย้มกับทุกคนในยามปกติจะจริงจังถึงเพียงนี้มาก่อนเลย
หลังจากหวังเถี่ยจวินจากไป ผู้คุมเรือนจำก็ปฏิบัติตามคำสั่งพาอันเสี่ยวไห่กลับห้องขัง ทว่าพอเข้าประตูกลับเห็นอันเสี่ยวไห่นอนครวญครางอยู่บนพื้น
ผู้คุมเรือนจำไม่ได้คิดอะไรมาก ดึงตัวอันเสี่ยวไห่ขึ้นมาจากพื้นแล้วคิดจะคุมตัวเขากลับไป