เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดวงตะวันลอยสูงถึงสามช่วงไม้ไผ่
เจียงจื่อฝานซึ่งรอมาครึ่งวันกลับไม่มีวี่แววหงุดหงิดแม้แต่น้อย
เพราะในกระท่อมหญ้าเบื้องหน้า แม้จะไม่มีเด็กรับใช้คอยแจ้งข่าว ไม่มีจางเฟยร้องโวยวายว่าจะบุกเข้าไปจับคน และไม่มีผู้ใดขับบทกวี [หลับเต็มอิ่มในกระท่อมวสันต์ ตะวันนอกหน้าต่างคล้อยช้า] เช่นเดียวกับในประวัติศาสตร์
แต่กลับมีการสนทนาอย่างใกล้ชิดที่เพียงพอจะเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประวัติศาสตร์สามก๊กทั้งหมด
เมื่อหลิวเป่ยเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ออกมากับชายหนุ่มสวมผ้าโพกศีรษะ ถือพัดขนนกอย่างนอบน้อมในที่สุด เจียงจื่อฝานก็รู้ว่าด่านจำลอง [กล้าหาญทั้งกาย] ครั้งนี้แทบจะตัดสินผลเรียบร้อยแล้ว
“ได้ท่านอาจารย์ออกจากเขามาช่วยเหลือ นับเป็นวาสนาสามชาติของหลิวเป่ย”
“ได้พบเจอนายท่านผู้ปรีชา เลี่ยงเฝ้ารอมานานแล้ว”