เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อสวี่ฉู่นำกององครักษ์พยัคฆ์ขนาดใหญ่มาถึงริมแม่น้ำตรงสะพานตังหยาง ก็เห็นเพียงศพคนและม้าลอยเกลื่อนเต็มสายน้ำ แต่กลับไม่เห็นสะพานฉางป่าน
“น่าชังนัก! จางเฟยผู้นั้นถึงกับทำลายสะพานแล้วหนีเอาตัวรอดรึ?!”
เมื่อไร้ทางเลือก พวกเขาจึงต้องเลือกช่วงแคบทางปลายน้ำเพื่อสร้างสะพานขึ้นใหม่ รอให้กองทัพใหญ่ของโจโฉข้ามไป
หนึ่งวันต่อมา
กองทัพวุยกำลังหลักที่โจโฉนำทัพ เคลื่อนข้ามแม่น้ำตางหยางอย่างเกรียงไกร
เพียงแต่ทหาร 150,000 นาย ซึ่งรวมถึงหวงเหยาถิงที่ถูกพันผ้าทั่วร่างจนดูคล้ายบ๊ะจ่างครึ่งลูก ต่างไม่เปี่ยมด้วยความมั่นใจเหมือนตอนแรกอีกแล้ว
โจโฉยืนพาดทวนบนสะพานฉางป่าน สีหน้าเคร่งขรึม
“ดูท่าจะดูแคลนหลิวเป่ยอีกไม่ได้แล้ว จำต้องเสริมกำลังคน
ณ เมืองเจียงหลิงเบื้องหน้า จะต้องเกิดมหาศึกสะท้านอดีตสะเทือนปัจจุบันเป็นแน่!”
……