กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 47 ใครคือเหยื่อ
ยามที่ซูอวิ๋นซานตื่นขึ้นมา ข้างกายก็ว่างเปล่าไปแล้ว
บนโต๊ะข้างเตียงมีกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งทับไว้ ลายมือเป็นระเบียบเรียบร้อยทว่าแฝงความตื่นตระหนก “พี่ครับ ขอโทษครับ ผมเจ้าสารเลว เมื่อคืนผมคุมตัวเองไม่อยู่ ผมมัน…ไม่ใช่คน พี่จะลงโทษผมยังไง ผมยอมรับหมดทุกอย่างครับ”
เธอคีบกระดาษโน้ตขึ้นมาดูอยู่นาน ในที่สุดก็วางลงเบา ๆ
บนร่างกายยังหลงเหลือร่องรอยของเมื่อคืน เมิ่งฮ่าว…อ่อนโยนกว่าที่เธอจินตนาการไว้ และก็เงอะงะกว่าด้วย
แต่ซูอวิ๋นซานไม่ได้ปล่อยให้อารมณ์เตลิดไปไกล เธอลุกจากเตียง ทำอาหารเช้าให้ลูกชาย ไปส่งลูกที่โรงเรียน จากนั้นก็ตรงไปที่บริษัททันที
ในโลกของผู้ใหญ่ หลังจากความวู่วามแล้ว ยิ่งจำเป็นต้องใช้เหตุผล
ในห้องเช่าช่วงรุ่งสาง เมิ่งฮ่าวอาบน้ำเย็นเสร็จ ก็นอนจุดบุหรี่อยู่บนเตียง