ตอนที่ 46 แผนการและถลำลึก

ตอนที่ 46 แผนการและถลำลึก

เมิ่งฮ่าวเริ่มหันมาให้ความสนใจซูเสี่ยวเป่าอย่างมีเป้าหมาย

เด็กคนนี้มาเรียนภาษาอังกฤษทุกวันอังคาร วันพฤหัสบดี และวันศุกร์ ทุกครั้งล้วนเป็นคนสุดท้ายที่มีคนมารับ เมิ่งฮ่าวจับทางจนรู้ความเคลื่อนไหวชัดเจนแล้วว่าบริษัทของซูอวิ๋นซานยุ่งมาก การมารับลูกสายจึงเป็นเรื่องปกติ

เขาเริ่มทำให้ช่วงเวลาเหล่านี้กลายเป็น “ความบังเอิญ” ทุกครั้งที่ซูอวิ๋นซานมารับซูเสี่ยวเป่า ก็จะมีเมิ่งฮ่าวคอยอยู่เป็นเพื่อนเสมอ ในมือของซูเสี่ยวเป่ามักถือขนมไว้พลางบอกว่าเมิ่งฮ่าวเป็นคนให้

ซูอวิ๋นซานตั้งใจจะให้เงิน แต่เมิ่งฮ่าวก็ยิ้มปฏิเสธพลางบอกว่าเงินแค่นิดหน่อยเท่านั้น

ซูอวิ๋นซานจึงมีภาพจำต่อเมิ่งฮ่าวที่ดียิ่งขึ้นไปอีก

มีอยู่ครั้งหนึ่ง เลิกเรียนไปแล้วกว่าหนึ่งชั่วโมงจนเกือบจะสามทุ่ม ซูอวิ๋นซานก็ยังไม่มารับซูเสี่ยวเป่า