กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลางดึก หอนอนกริฟฟินดอร์เงียบสงัด
แฮร์รี่พลิกตัว ลมหายใจสม่ำเสมอ หลับสนิทไปแล้ว รอนนอนตะแคงอยู่บนเตียง อ้าปากหวอ ส่งเสียงกรนเบาๆ
เสียงกุกกักดังมาจากใต้ผ้าห่ม
สแคบเบอร์สโผล่หัวออกมาจากขอบผ้านวมของรอน ดวงตาเจ้าเล่ห์สองข้างกวาดมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง
เมื่อมั่นใจว่าไม่มีอันตราย มันค่อยๆ คลานออกมา เคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังสุดชีวิต กลัวว่าจะทำเสียงดัง
แสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่างลงมากระทบตัวมัน
ขนของสแคบเบอร์สเป็นสีเทาฝุ่น มีหย่อมล้านๆ บนหัว ทำให้ดูแก่หง่อม
มันนั่งยองๆ อยู่ข้างหมอนของรอน ขาหน้าตะกุยผ้าปูที่นอนโดยไม่รู้ตัว
ภาพเหตุการณ์เมื่อตอนบ่ายยังวนเวียนอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในเพิงโหยหวน สายตาของหมาดำตัวใหญ่นั้นทำให้มันสั่นไปทั้งตัว