กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งห้าคนยืนเบียดกันอยู่หลังประตู กลั้นหายใจ ฟังเสียงความเคลื่อนไหวภายนอก
เสียงฝีเท้าของฟิลช์ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เคล้าคลอไปกับเสียงร้องเมี๊ยวของคุณนายนอร์ริส
“ไอ้เด็กเวร ฉันรู้ว่าพวกแกอยู่ในนี้!” ฟิลช์สบถอยู่หน้าประตู พยายามกระชากลูกบิดประตูอย่างแรง
ประตูยังคงนิ่งสนิท
เมื่อเห็นว่าเปิดประตูไม่ได้ ฟิลช์ก็ทึกทักเอาเองว่าไม่มีคนอยู่ จึงเดินบ่นกระปอดกระแปดจากไป
เมื่อเสียงฝีเท้าจางหายไป ทั้งห้าคนถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“เยี่ยม เขาไปแล้ว” แฮร์รี่ปาดเหงื่อบนหน้าผาก
“รีบกลับหอพักกันเถอะ” เฮอร์ไมโอนี่กระซิบ
ทันใดนั้น เนวิลล์ก็พูดเสียงสั่นเครือ
“พวกนาย ดูข้างหลังสิ”