กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากกินจนอิ่มแปล้ ชาร์ลีตบท้องอย่างมีความสุข แล้วล้วงเงินเกลเลียนแวววาวออกมาจากกระเป๋าวางลงบนโต๊ะ
“ขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะ เป็ดอร่อยมากเลย”
บิลลี่ตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นเหรียญเกลเลียน ดวงตาขนาดเท่าลูกเทนนิสเบิกกว้างขึ้นไปอีก
“ท่านครับ ท่านหมายความว่ายังไงหรือขอรับ?” เสียงของบิลลี่สั่นเครือเล็กน้อย
“ค่าอาหารไง” ชาร์ลีพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ
“กินแล้วจ่ายเงินเป็นเรื่องธรรมดานี่นา”
บิลลี่ส่ายหน้า ถอยกรูดซ้ำๆ
“ไม่ ไม่ ไม่ได้เด็ดขาดขอรับท่าน บิลลี่รับเงินไม่ได้! บิลลี่รักการรับใช้พ่อมด นี่เป็นเกียรติของบิลลี่!”