กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอาไม่เอา เอาไม่เอา เอาไม่เอา!”
“ไม่... ไม่...”
“กล้าบอกว่าไม่เหรอ กล้าบอกว่าไม่เหรอ กล้าบอกว่าไม่เหรอ!”
“พระเจ้า พระเจ้า พระเจ้าช่วย!”
“เอาครับ เอาครับ เอาครับ!”
เมื่อฟังเสียงความวุ่นวายในห้อง ชาร์ลีเม้มปากแล้วแคะหู
ตาแก่นั่นไร้น้ำยาชัดๆ แต่ดันชอบสร้างภาพ
เขาทำมือส่งสัญญาณไปด้านหลัง
ในเงามืด ชายหนุ่มสองคนที่สูง 1.9 เมตร รูปร่างเหมือนกำแพงหนา เข้าใจความหมายทันที
ชาร์ลีถอยหลังสองก้าว ยกกล้องในมือขึ้น แล้วเล็งไปที่ลูกบิดประตู