ตอนที่ 277 ที่แท้ไม่ใช่ลูกชายแท้ของเขาจริง ๆ ด้วย

หลังจากซ่งหย่าชิวอยู่เป็นเพื่อนเซียวผิงพาส่งเซียวจ้งที่ลมหายใจรวยรินเต็มทีไปช่วยชีวิตฉุกเฉินที่โรงพยาบาลแล้ว เซียวผิงถึงเพิ่งรู้ว่าเมื่อครู่นี้ลูกชายของตนต้องเผชิญกับอันตรายถึงชีวิตเพียงใด

กระทั่งได้นั่งลงบนม้านั่ง เซียวผิงก็ยังคงอกสั่นขวัญแขวนอยู่ตรงนั้น และเริ่มไม่ค่อยได้ใส่ใจซ่งหย่าชิวเท่าไรนัก

ทว่าซ่งหย่าชิวกลับไม่ได้ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งภาพเหตุการณ์นี้ ที่จริงเธอยังอยากเห็นเป็นอย่างยิ่ง

การที่เซียวผิงใส่ใจลูกชายของตนย่อมเป็นเรื่องดี ไม่อย่างนั้นยามที่เขารู้ว่าเซียวจ้งไม่ใช่ลูกชายแท้ ๆ ของตน ก็คงไม่บังเกิดความอัปยศอดสูอย่างที่ซ่งหย่าชิวเฝ้าจินตนาการไว้

“สหาย ลูกชายของคุณดูเหมือนจะเป็นโรคหอบหืดแต่กำเนิดนะ ทำไมคุณถึงได้ไม่ระมัดระวังขนาดนี้? คนในครอบครัวตัวเองมียีนนี้อยู่ก็ไม่รู้เลยหรือไง”

หมอคนหนึ่งเดินเข้ามาพลางมองเซียวผิงด้วยสีหน้าตำหนิติเตียน คล้ายกำลังกล่าวโทษที่เขาพาเซียวจ้งมาส่งช้าเกินไป

ซึ่งความจริงก็พามาส่งช้าไปแล้วจริง ๆ หากมาช้ากว่านี้อีกนิด เซียวจ้งก็คงเอาชีวิตไม่รอดแล้ว

ทว่าคำพูดนี้ของหมอกลับทำให้เซียวผิงเริ่มมึนงงขึ้นมาอีกครั้ง

“โรคหอบหืดแต่กำเนิดหรือ อะไรกันคือโรคหอบหืดแต่กำเนิด ทำไมฉันถึงจะไม่รู้ล่ะ”