ตอนที่ 274 ทำไมต้องเข้มงวดกับฉันขนาดนี้ด้วย?

ซ่งหย่าชิวพาเซียวจ้งไปเล่นอยู่ชั้นล่าง เธออารมณ์ดีมาก เมื่อมองดูแดดที่แรงขึ้นเรื่อย ๆ ก็ก้มตัวลงถามเซียวจ้งว่า

“เซียวจ้งอยากกินไอศกรีมแท่งไหม พี่สาวหย่าชิวพาเธอไปซื้อไอศกรีมถั่วเขียวกินที่สหกรณ์จัดจำหน่ายดีไหม”

แต่เซียวจ้งกลับไม่ได้ตอบทันที เขากลับจ้องมองที่คอเสื้อของซ่งหย่าชิวจนเหม่อลอย ซ่งหย่าชิวรู้สึกแปลกใจจึงก้มมองตามสายตาของเขา สิ่งที่เห็นกลับเป็นทัศนียภาพอันงดงามเย้ายวนใจด้านในคอเสื้อของตัวเอง

หากเป็นคนทั่วไปก็คงเอามือปิดเสื้อผ้าของตนทันที ทว่าซ่งหย่าชิวเพียงแค่ยิ้มออกมาบาง ๆ จากนั้นก็นั่งยอง ๆ ลงแล้วถามซ้ำอีกรอบว่า

“อยากกินไอศกรีมถั่วเขียวไหม”

เซียวจ้งถึงได้สติกลับมา ตอนนี้อย่างไรเขาก็ยังเด็ก แม้จะอาลัยอาวรณ์หน้าอกของซ่งหย่าชิวอยู่บ้าง แต่ความสนใจส่วนใหญ่ยังคงอยู่ที่ไอศกรีมถั่วเขียว

เซียวจ้งพูดเสียงดังว่า “ผมอยากกิน พี่สาวหย่าชิว ผมมีเงิน พ่อให้เงินผมมา ผมเลี้ยงพี่เอง”

เซียวจ้งหยิบเงิน 2 เหมากับคูปองอีกสองสามใบออกมาจากกระเป๋าด้วยความภาคภูมิใจเป็นพิเศษ นี่คือสิ่งที่เซียวผิงคาดไว้แล้วว่าซ่งหย่าชิวต้องซื้อของให้เซียวจ้งแน่ ๆ จึงจงใจให้เซียวจ้งพกติดตัวมา

ซ่งหย่าชิวรู้ว่าเซียวผิงคงเอาอกเอาใจตนเป็นแน่ แต่สีหน้ายังคงยิ้มพลางพูดว่า “พี่สาวจะไปใช้เงินของเด็กน้อยเซียวจ้งของเราได้ยังไง ฉันซื้อให้เธอดีกว่า”

เซียวจ้งพูดว่า “ไม่ได้หรอกพี่สาวหย่าชิว พ่อบอกกับผมว่า ถ้าคราวนี้ผมใช้เงินพี่อีก คราวหน้าจะไม่ยอมให้ผมมาหาพี่เล่นด้วยแล้ว คราวหน้าผมยังอยากมาหาพี่เล่นอยู่นะ”