ตอนที่ 261 ประชาสัมพันธ์เสื้อผ้าบุรุษ!

เซียวผิงตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น หลังตื่นขึ้นมาเขารู้สึกเพียงปวดศีรษะแทบแตก ตามมาด้วยร่างกายที่อ่อนปวกเปียกและลำคอแห้งผาก

ตอนเพิ่งตื่นเขาเพิ่งยังไม่จิตสำนึกว่าตัวเองทำอะไรกันลงไป ทว่ายามเกาะขอบเตียงเตาลุกขึ้นมาแล้วแลเห็นสีแดงคล้ำบนผ้าปูที่นอน เขาก็ชะงักงันไปทันที

นี่มันอะไรกัน

เซียวผิงวิ่งไปยังเรือนหลักอย่างกะทันหัน บนโต๊ะคือความระเกะระกะที่ยังไม่ถูกเก็บกวาด ความทรงจำประดามีพลันหลั่งไหลเชี่ยวกรากประดุจสายน้ำหลาก เซียวผิงอ้าปาก ทว่าในสมองกลับระเบิดตูมตามดั่งดอกไม้ไฟ

เขากับซ่งหย่าชิว เขากับซ่งหย่าชิวเนี่ยนะ?

“พ่อ ผมหิวแล้ว”

ยามนี้ดวงตะวันลอยสูงแล้ว เมื่อไร้พ่อแม่คอยกำกับติดตาม เซียวจ้งก็นอนตื่นสายเช่นกัน ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกเพียงกระเพาะอาหารร้องโครกคราก ออกมาเห็นเศษอาหารเหลือเย็นชืดบนโต๊ะเขาก็ทั้งน้อยใจทั้งอึดอัด

พ่อแอบกินคนเดียวได้อย่างไรกัน?

ยามนี้เซียวผิงยังคงจมดิ่งอยู่กับเมื่อคืนจนถอนตัวไม่ขึ้น เขาหวนคิดถึงสิ่งที่ตัวเองทำอะไรกันลงไปพลาง หวาดผวาขวัญหนีดีฝ่อไปพลาง

ทว่ากลับมีความใจสั่นไหวและตื่นเต้นที่ไม่ได้ปรากฏมาเนิ่นนานแทรกอยู่