ตอนที่ 252 หานอวี่มีปัญหา

อย่างไม่ต้องสงสัย เสิ่นซ่งชวนไล่คนออกไป เฮ่อฉางอี้มองดูท่าทางกอดกันกลมหวานชื่นดูดดื่มของทั้งสองคน ทิ้งไว้ประโยคหนึ่งว่า “ข้าวเสร็จแล้วเรียกฉันนะ” แล้วก็ออกไป

แต่เขาก็รู้ดี เสิ่นซ่งชวนต้องเผชิญกับเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทั้งสองคนไม่แน่อาจจะกำลังปรึกษาแผนรับมือกันอยู่ข้างใน เฮ่อฉางอี้ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าจ้าวทิงหลานเป็นคนดี

พอออกไปเขาก็เอ่ยปากทอดถอนใจกับคนที่กำลังทำงานอยู่ในลานบ้านหลายคนนั้นว่า “ฉันคิดดีแล้ว ต่อไปฉันแต่งเมียก็จะแต่งกับคนแบบพี่สะใภ้นี่แหละ ถ้าไม่เหมือนพี่สะใภ้ฉันก็ยังไม่แต่งหรอก!”

หานอวี่ปาดเหงื่อทีหนึ่งเงยหน้าขึ้นมาค้อนใส่เฮ่อฉางอี้ปราดหนึ่ง “งั้นชาตินี้นายก็โสดแบบนี้ไปเถอะ ถึงอย่างไรก็ไม่มีใครสนใจ ตามใจนาย!”

เขายังพูดเสริมอีกประโยคว่า “อย่างพี่สะใภ้ที่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่ทอดทิ้งพี่ซ่งชวนแบบนี้ บนโลกนี้คาดว่าคงมีแค่หนึ่งเดียวแล้ว!”

สีหน้าของเฮ่อฉางอี้เปลี่ยนไป ทันใดนั้นกลับมองไปที่ห้องครัวแวบหนึ่งโดยจิตสำนึก พอดีประสานสายตากับเสิ่นซ่งชวนเข้า

เสิ่นซ่งชวนส่ายหน้าเบา ๆ เฮ่อฉางอี้จึงยังคงพูดหัวเราะฮ่า ๆ ว่า “เหล่าหาน นายอย่ามาแช่งฉันนะ!”

จ้าวทิงหลานกลั้นขำไม่อยู่เล็กน้อย เมื่อหันกลับมาเห็นเสิ่นซ่งชวน เธอก็วกกลับไปยังหัวข้อสนทนาก่อนหน้านั้น

“ช่วงเวลานี้คุณพักผ่อนอยู่บ้านบ้างก็ดีเหมือนกัน ตั้งแต่กลับมาจากเมือง H คุณก็ยุ่งมาตลอด ปกติยังต้องเปลืองเวลามาดูแลฉันอีก ตอนนี้ดีแล้ว คุณพักผ่อนได้สักพักหนึ่ง”