เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หวงหรูอับอายจนขอบตาออกแดงนิด ๆ เธอโกรธจนทนไม่ได้จริง ๆ คิดในใจว่ารู้อย่างนี้ไม่มาแต่แรกดีกว่า
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ข้างหลังมีเพื่อนร่วมทีมยืนอยู่เต็มไปหมด ข้างหน้าก็ต้องเผชิญสายตาสำรวจของจ้าวทิงหลาน ตอนนี้หวงหรูตกอยู่ในสถานการณ์ขี่หลังเสือลงไม่ได้
เธอกำมือตัวเองแรง ๆ แล้วโค้งคำนับพร้อมพูดเสียงดังว่า
“ขอโทษสหายจ้าวทิงหลาน ตอนนั้นฉันไม่ควรทำร้ายคุณตามซ่งหย่าชิว ยิ่งไม่ควรดูถูกคุณ เรื่องในอดีตฉันรู้ว่าตัวเองผิด ขอให้คุณยกโทษให้ฉันได้ไหม”
จ้าวทิงหลานมองเหล่านักเต้นสาวสวยสดใสด้านนอก มองไล่ไปตามใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังทีละคน แล้วถามว่า “ขอโทษกันครบแล้วใช่ไหม”
เหล่าหญิงสาวเห็นท่าทีของจ้าวทิงหลานอ่อนลง ต่างก็เข้ามาใกล้แล้วพูดว่า
“ขอโทษแล้ว พวกเราขอโทษกันหมดแล้ว”
“สหายจ้าว เมื่อก่อนพวกเราก็ถูกซ่งหย่าชิวหลอกใช้ถึงเป็นแบบนี้ จริง ๆ แล้วพวกเราไม่มีเรื่องบาดหมางกับคุณเลย ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเป็นหัวหน้าหน่วยคณะและพวกเราทำอะไรไม่ได้ ใครจะไปฟังเธอ”
“ใช่ ตอนนี้เธอไม่ใช่คนในคณะนาฏศิลป์ของพวกเราแล้ว พวกเราคงไม่ต้องถูกเธอกดขี่ข่มเหงแล้ว พวกเราไม่ได้อยากทำแบบนั้นเลย”