ตอนที่ 223 นึกไม่ถึงว่าเสิ่นซ่งชวนจะเป็นผู้ชายที่รู้จักใช้ชีวิต

“ก็เพราะจ้าวทิงหลานคนนั้นน่ะสิ น้ำเสียงตอนพูดจิกกัดยิ่งกว่าพวกผู้หญิงคณะศิลปะกองทัพในเขตบ้านพักเดิมของพวกเราเสียอีก ฉันเพิ่งเคยเจอคนแบบนี้เป็นครั้งแรกจริง ๆ!”

จางหมิ่นนึกถึงท่าทางตอนที่ถูกจ้าวทิงหลานเหน็บแนมประชดประชัน ซ้ำยังยุยงพวกผู้หญิงในเขตบ้านพักให้พากันมานินทาวิพากษ์วิจารณ์เธอเมื่อครู่นี้ ในใจก็พลันรู้สึกอัปยศอดสูขึ้นมาอีกระลอกจนขอบตาร้อนผ่าว

แต่เธอก็ไม่ยินยอมที่จะยอมรับว่าตัวเองจะถูกผู้หญิงบ้านนอกคนหนึ่งทำให้โมโหจนถึงขั้นนี้ได้ จึงเอียงหน้าไปอีกทางเพื่อไม่ให้น้ำตาไหลลงมา

น่าโมโห น่าโมโหที่สุดจริง ๆ!